Anlayacaksın

İlk önce alıcaksın eline bir kalem

Uzaktan bir rüzgar esecek,sakın kaçırma

Tabii,rüzgâr yoksa,bulacaksın kendine bir rüzgar

Kafiye için muhtaç kalacaksın,susacaksın,anlayacaksın

Bir sahne bulacaksın kendine

Orada da minik insanlar olacak

Sen o minik insanları kuş yapacaksın,masa yapacaksın

Sonra onlar ayna olacak,anlayacaksın.

Elbet bir yerde tıkanacaksın,ilhamın sızlanacak

Biraz ağlayacaksın,derdin boğazında kalacak

Sonra gönlüne hoş olanı yapacaksın,anlayacaksın.

Bir olacak,iki olacak,bir düzine kalacak.

Bi' kıtlık gelecek,ruhun duymayacak.

Kalemi alacaksın,masumca,yazık değişecek.

Hasretini fark edeceksin,anlayacaksın.

Defterler bitecek,sözler en yakının olacak.

Kelineler artık kafiyeler için zorlamayacak

İmgeler kendiliğinden oluşacak

Şiir senin sahnen olacak,anlayacaksın.

Şiirler geçecek,saçlarına aklar düşecek,yaşlanacaksın.

Belki yine tek kalacaksın.

Topraktakiler okuyucuların,şimdikiler torunlarının olacak.

Anlayacaksın,hiç anlatamayacaksın.