Bursa'yla Olan Münasebetim

Burada doğdum ben.

Burada doğdum,büyüdüm,bi' halt olamadım daha.

Bursa.

Orhangazi'den ne vakit çıksam,heyecan dolar içime.

E,kaldırımdan başka bir şey görmek isterim,suç mu?

Gemlik'te denizi görmeden benden bir şey isteme.

Bir Bursalı konuşuyor,dinle.

Ne vakit yolun düşer buralara,

Önce o yepyeşil düşünceyi at şu kafadan.

Ot mu bu cennet vatan?

Minareleri de kuş olarak anlat o zaman babam.

Orhan Gazi'den bize miras kalmış bu vatanda,

Sakalları ağırmışların adı da Orhan'dır.

Modern olanlar ya ortadadır,şiirler yazılır.

Eğer bir Orhangazi fukarısıysanız bizzat ben gibi,

Osmangazi'de rüzgârla tanışacaksınız.

Bir ilham gelecek,bir ilham,şaşıracaksınız.

Birde terminalde huysuz bir esnaf göreceksiniz.

Suratsız bir adam olacak kendisi.

Sen hatır soracaksın,o sana parayı.

Ulu Camii'ye çevirdiğinizde kafanızı

Gözlerinizi kamaştıran minarelerle bakışacaksınız.

Eğer ödünüz kopuyorsa yükseklikten,

Merak etmeyin,halden hale gireceksiniz.

38 numarayı bekleyen insanlar göreceksiniz.

E,Bursa burası,elbet ana baba günü olacak.

bir teyzeyle konuşacaksınız,saçlarına aklar,yüzüne nurlar inmiş.

Ya da inmemiş,bilmem bende insanını

kütük diye bir şey kimlikte.

Cumalıkızık'taki şiirselliği aramayın bu dizelerde.

Bulursunuz bir tek dolup taşan otobüsleri,

Yeşilliği gitmiş sokakları,

İnsana çarpan ana ilham getiren rüzgârı,

Bursa'nın insanlarını.