Küpe

J.M.Ç. Kadoğlu’nun “İçinizdeki Yazarı Keşfedin” eğitimi, teknik kalıplar dayatmaktan çok yazarın kendi özgün sesini bulmasına alan açıyor. Sergen Kadoğlu'nun "Küpe" hikayesi yazar adayının beklenmedik dönüşleri ve toplumsal sorgulamaları okuyucuya sunuyor.

Akşam saat altıda ilk siren sesini duydu. Şu andan itibaren bırakın sokağı, kapısının dışına dahi adım atamazdı insan. Sokağa çıkma yasağının ihlali müebbet hapse kadar uzanıyordu. Devlet yasağı askerlerle değil teknolojiyle takip ediyordu. Gelişmiş tüm sensörler vatandaşların kapılarına kadar yerleştirilmişti. Bu sayede habersiz nefes almak bile imkansızdı artık. Daniel pencereden dışarı ıssız sokağa baktı ve perdelerini kapadı. İstediği şey biraz mahremiyetti. Perdeleri kapattığında sanki her şeyini gizlemiş gibi hissediyordu. Daniel’ın evinde hiç elektronik eşyası yoktu. Işıkları bile açmaktan çekinir akşamlarını fenerlerin ışığında geçirirdi. Daniel perdeyi kapadıktan sonra rutinine başlayarak evinin çeşitli bölgelerinde konumlandırdığı fenerleri tek tek yaktı. Ardından mutfağa gidip kendine bir yeşil çay demlemeye başladı. Tek bir noktaya kilitlenmiş bakışlarını suyun kaynayan sesi böldü. Çayını alarak salona geçti ve tek kişilik koltuğuna oturdu. Gözlerini kapadı ve yaşadığı bu dünyanın ondan aldıklarını, ona ne bıraktıklarını düşündü. Kimsesi olmayan, faşizan bir ülkede hayatta kalmaya çalışan biriydi. Çayından ufak bir yudum aldı. Ardından elleriyle gözlerini kapadı. Derin derin nefes aldıktan sonra ayağa kalktı.

Küçük salonda birkaç volta attıktan sonra başka bir çaresi olmadığına kanaat getirdi ve yatak odasına gitti. Komodinin ilk çekmecesinde küçük bir anahtar deliği vardı. Boynundan çıkardığı anahtarı ile kilidi açtı. Küçük siyah bir deri keseyi eline aldı ve ağzını açtı. Odayı boydan boya kaplayan ışık Daniel’ın gözlerini kamaştırıyordu. Işığın kaynağı bir küpeydi. Küpeyi sol kulağına takan Daniel’ın vücudu tüm ışığı soğurarak parlamaya başladı. Siren çalmıştı, her yer sessizliğe bürünmüştü ancak onun görevi daha yeni başlıyordu.