Sol Sağ

Sol Sağ

Sol sağ, sol sağ

Yaz şimdi dediklerimi kenara.

Bir serüvenin daha sonuna geldik.

Bunu da mısralara dökelim, değil mi?

Ben kalemime olan tutkumla körelmişken,

Arkada neler dönmüş, bilmemişim.

Derslerini göklere taşımışım,

Yine de pek güzel olamamışım.

Yüreğimdeki o yabani şüpheden

Anlamalıydım aslında.

Garip gelmişti kulağıma;

Hayat acımazmış kafiyesiz olana.

Ben okuduğumda o satırları

Bir şeyler farklıydı.

Evvelsi gün o tatlı sözcükleri söyleyen yar,

Şimdi çekiyor bana tüm özgüveniyle bir ayar.

Yolum açık olsunmuş.

Yolumdan başka açık olması gereken şeyler var, devriyem.

Bir de deseydin "Bursalı Yaren."

Olurduk silah kardeşi şeye rağmen.

Sordum, çok sordum.

Buldum cevabımı bir bilgeden.

Meğer ki hiç uğramamış gözlerime.

Az mı komutana karşı adını savundum ben?

Bu sözlerime kaş çatarmışsın.

Sen gönül kırıklığını saklayanı da üç kuruşa satarmışsın.

Bilir miymişsin sevilmeyen sevmeyi,

Onunla beraber gözyaşı dökmeyi?