Şeytana Misafirlik III

Laflarımı da elma gibi yedirdi bana.

"Doğru,elmayı ben sundum.

Doğru,insanı düşünmekle lanetledim.

Doğru,yasağı ben gösterdim.

Ama ne ben size yedirdim, ne de sizi ben itledim."

"Yaradan beni bilerek yarattı size.

İsyanım,sürgünüm baştan nizamımdaydı bile.

Farklılıklarının mimarına taparsınız

Kendiniz haricini de kurban yaparsınız

Ben olmasam martıya da suç atarsınız!"

Belki haklıydı,belki değildi.

Aklımla oynuyordu diyecektim de

Tanıyorum ben bu herifi.

Yüzündeki o tebessüm yoktu ikan ederken ki.

Bir tek kırılgınlık vardı,besbelli.

"Ha birde,sakınım acıma şimdi.

Dostun mostun değilim ben senin.

Düşmanın da değilim ki sana her dert yanana "yoldaş" dedirtiğim.

Al başını git buralardan,at kendi denize

Olmadı kendini de balık eyle."

Verdi elime sediri.

Cebime bir iki kağıt sıkıştırıverdi.

"Benden olsun" dedi.

"Karşılıksız olmaz, ne yapayım?" dedim.

"Git bundan da bir şiir yaz." dedi.

Şeytan yaptırmadı ama ilham getirdi.